خب، این نوشته قرار است اولین نوشته ی دوره دوم طسم باشد. خیلی وقت است که قرار است این نوشته، نوشته شود! ولی هر بار به بهانه ای و هر بهانه ای به صورتی این نوشته را نانوشته باقی گذاشت. یک جور وسواس در نوشتن اولین مطلب دوره دوم که هم باید متفاوت باشد، هم کامل و هم کوتاه!

متفاوت به این دلیل که مطمئناً طسم دوره دوم با طسم دوره اول بسیار متفاوت است. چه ازنظر نگارش، چه از نظر پیرایش و چه از نظر دریچه نگاه به مسائل؛ اگر غیر از این بود دلیلی برای طسم نویسی دوباره نبود. طسم دوره دوم قرار است اتود یک طرح بلندپروازانه باشد، طرحی که از یک نیاز درونی و بیرونی سرچشمه گرفته است. این طرح را در نوشته های بعدی تشریح خواهم کرد، البته بدون توضیح هم فضای وبلاگ این طرح را نشان خواهد داد.

اما طسم دوره اول! راستش از آن طسم خوشم نمی آید ولی دوستش دارم؛ یعنی از سبک نگارش و مطالبی که نوشته ام و موضوعات گاه مسخره ای که باطلیاتی بیش نبودند (به جز چند نوشته معدود) دل خوشی ندارم و همیشه خودم را از بابت آن ها سرزنش می کنم، ولی با همه این ها خاطره طسم برای من، آن قدر ماندگار و دوست داشتنی است، که هر چه هم بد و ناشیانه بوده باشد، باز هم تکه ای از وجودم است. تکه ای که اگر عمل جراحی زیبایی هم روی آن انجام گیرد، باز هم فراموش نخواهد شد. 

کامل به این دلیل که باید بعد از این نوشته، دوره دوم طسم عملاً شروع شود و دیگر نیازی به یادآوری گذشته ها و این که چرا طسم یک مدت تعطیل شد و نوشته های پیشینش چه شد و ... نباشد. طسم دوره دوم هیچ ربطی به طسم دوره اول ندارد، به جز نویسنده اش، مخاطبان بزرگ وارش و نام و خاطره ای مشترک از طسم. همین و بس. در این طسم هدف بیشتر خوانده شدن و دیده شدن است. در این طسم ایدئولوژی ها پر رنگ تر می شوند و نوشته ها صادقانه تر. قرار است در این طسم نوشته های بدون مبدا و مقصد مشخص نوشته نشود! عاشقانه نویسی و خصوصی نویسی از فیلترهای سختی باید عبور کند که عاقبتش مشخص است. طسم دوره دوم فرهنگ(و ادب) جامعه و هر چیزی که روی آن تاثیر می گذارد را نشانه گرفته است. در این طسم قرار است از جزییات به کلیات برسیم(نه برعکس). پس هر موضوع جزیی هدفی دارد.

در این چند مدت به اینکه نظرات خوانندگان به کدام روش می تواند تاثیرگذار تر باشد خیلی فکر کرده ام. نتیجه اش هم این شده است که نظرات پس از تایید نمایش داده می شوند که البته این تایید به منظور استفاده بیشتر از نظرات است و نه بی احترامی به خوانندگان.

با تمام سعی ام این نوشته کامل نمی شود، در آینده هر وقت نیاز به توضیح در مورد نقشه راه طسم دوره دوم پیش آمد، کاملش می کنم.

و کوتاه به این دلیل که.... نویسنده کمی خجالت بکشد؛ که نمی کشد.

در آخر هم که خدا می داند چقدر سخت است این شروع دوباره و عملی کردن توفان ایده های نو و دیوانه کننده ای که در ذهنم گرد و خاک کرده است. به این ها اضافه کنید ترس و تجربه هایی که از ناکام ماندن این طرح ها دارم. توکل به خدا. 

از همه ی دوستانی هم که به یاد طسم بودند خیلی زیاد ممنونم.